Bu Yıl Biraz Fazla Büyüdük

Geçen sene aralık sonu, ne girmiştim ama cennetin bir köşesinde huzur ve mutluluk dolu bir yılbaşına. Ne dilekler ne dilekler... Çoğumuza olduğu gibi bana da poposuyla güldü evren. Yine de, umut etmekten, dilekler tutmaktan, bu yıl benim yılım olsun demekten ve gidip yılbaşı ağacı alıp süslemekten vazgeçemiyoruz değil mi?


2019‘un bitmesini mi yoksa 2020’nin gelmesini mi kutluyoruz bu sene?


Bana “2019 bir hafta erken bitecek ve üç gün kahve içmeyeceksin“ deseler ona bile razıyım, o kadar kötü bir yıldı 2019 ama üç günden daha fazla olmaz, o kadar uzun boylu değil. Beraber düşünelim bakalım...

Ne öğretti bana 2019...

Askerlikte gerçekten mantığın olmadığını, kimseye önyargılı olmamam gerektiğini (kısmen), mutsuz ve gün geçtikçe daha aptal olmamıza sebep olan tek nedenin akıllı telefonlar olduğunu, enerjinin uyuşmadığı insanlarla irtibatı koparmak, kestirip atmak ve uzatmamak gerektiğini, korkularını ve kaygılarını insanlarla paylaşmaman gerektiğini, evrene gönderdiğimiz enerjinin bir şekilde gerçekleştiğini ( iyi düşün iyi olsun, kötü düşün hayatın mahvolsun), karmanın var olduğunu, sevginin tek başına karın doyurmadığını, bir şeyden ötürü şüpheye düştüğünde, eğer şüpheye düşüren insan kanıtlayıp seni şüphenden arındıramıyorsa bir an önce önüne bakıp şüpheye düşüren insanı hayatından çıkarman gerektiğini, işini hızlı, iyi ve istenildiği gibi yapman değil de, yaptığın işi yayarak insanların gözüne sokman ve insanları popohlaman gerektiğini, beni karşılıksız seven tek varlığın annem olduğunu (yeniden), Aşil’in hiçbir zaman doymayacağını (yeniden), bu zamana kadar arkadaş seçimlerimin %90‘ının yanlış olduğunu, yalnızlığımı ve evimi hepsinden daha çok sevdiğimi, başımın ağrısının stresten ve başkalarını kendimden daha çok önemsekten olduğunu, kimseye ederinden daha fazla değer verilmemesi gerektiğini, sözlerin öneminin olmadığını, icraatın çok daha mühim olduğunu, sana karşılıksız ve beklentisiz değer veren insanların hala var olduğunu, susmanın bana bir şey katmadığını ve bundan sonra konuşmam gerektiğini, her şeyi yapabilecek ve gerçekleştirebilecek kapasitede olduğumu, düşük insanların sana hiçbir şey katamayacağını ve senden çok şey çalacağını, olacaksa hayatımda arkadaş, eş, dost, vizyonu geniş, karakterli insanların olması gerektiğini vs vs... Keselim bitmeyecek bu yoksa.


2019, bu seneye kadar yaşadığım toplam tecrübelerin büyük bir kısmını yıl içinde yaşattı bana bir de 2016 senesi vardı ki hayatımın en büyük dönüm noktalarından ikisi üçüne bu yıl karar verdim. O yıl İstanbul kapısını açmamın, işimi seçmemin ve gereksiz bir sürü şaklabanı hayatımdan çıkarmanın tohumları atıldı mesela. 2019’da umarım iyi şeylerin temeli için bir çile çekme senesi olur.


Malum; hayatında iyi şeylerin olması için, önce bir şeylerin kötü gitmesi gerekir.

Her şeyin iyi gittiği bir hayatta kötü ve ters giden şeylerin değerini anlamamız imkansızdır. Size acı veren, çıldırtan isyan ettiren kötü şeyler ya da defalarca düşmeniz sizi daha güçlü ayağa kaldırır ve daha olgun bir birey yapar. Hiçbir şey yaşamamış ve görmemiş insanlara saf dememiz ve en çok onların kirlenmesi, kırılıp dökülmesi bu yüzdendir bellki. Ne kadar kırılırsan o kadar keskinleşir, sivrilirsin ve bu seni tehlikelere karşı daha güçlü hale getirir. Duvar örmek iyidir.

Her atak önce savunmadan başlar ve defans yapmadan maçı kazanamazsın. Hayatta da bu böyledir; tehditlere karşı duvar gibi durup kendini savunamazsan kaybedersin.

Neyse konuyu dağıtmayalım felseye bağladım yine. 2020’ye bir yılda ne kadar büyünürse o kadar büyümüş ve tecrübe edinmiş giriyorum. Artık geçmişte tecrübe edindiğim tüm dersleri bir daha görmeyeceğim, bir daha tecrübe etmeyeceğim, onları alttan almayacağım, daha fazla aptallık etmeyeceğim. Ne kadar söylensem de 2019 daha büyük hatalar yapmamam, bana karşı değişmeyecek insanlara 2. şansı vermemem, işimde nasıl çalışmam gerektiğini anlamam başarıya ve mutluluğa giden yolun nasıl olması gerektiğini kavramam adına çok büyük dersler verdi bana.


Geride bıraktığım tüm hatalarıma, kırıklara, döküklere ve tecrübelerime teşekkür ederim ama yine de bir daha gelme 2019!


Yazının Şarkısı: Sertap Erener - Kendime Yeni Bir Ben Lazım




© 2021 by TAYLAN ÖZERAKMAN.

 Proudly created with Wix.com

  • Grey Instagram Icon
  • Grey Twitter Icon
  • Grey YouTube Icon
  • Gri LinkedIn Simge
  • Grey Facebook Icon